سعی دارم تا در هر روز بیوگرافی و آثار مربوط به یک معمار نامدار رو جمع آوری و در این محل به عرضه بگذارم. برای شروع اول از معمار بزرگ اسپانیایی "سانتاگو کالاتراوا" شروع میکنم چون خودم کارهاشو خیلی دوست دارم. همه ی کارهاش فوق العاده هستن.

 

سانتیاگو کالاتراوا

موفقیت سانتیاگو کالاتراوا به خاطر این است که هنر و واقع بینی را با هم در کارهایش رعایت می کند و در عین حال که به زیبایی یک اثر نگاه می کند به سازه ی آن نیز اهمیت می دهد و فکر می کنم تفاوت کالاتراوا با معماران دیگر در این است که روی سازه ی ساختمان بیشتر توجه کرده که باعث می شود آثاری فوق العاده با سازه ای تماشایی بوجود آورد و در واقع هنر معماری،مهندسی و سازه را تواما در کارهایش بکار می گیرد و در نهایت یک اثر زیبا از نظر معماری و سازه ای متنوع و پیچیده ایجاد می کند.

 

زندگی نامه کالاتراوا :

سانتیاگو کالاتراوا معمار ، هنرمند و مهندس سازه در ۲۸ ژولای ۱۹۵۱ در حومه شهر والنسیا در کشور اسپانیا متولد شد. کالاتراوا دوران ابتدایی و راهنمایی را در والنسیا گذراند و در ۸ سالگی به مدرسه هنر و صنعت وارد شد در آنجا آموزشهای رسمی فرمی کشیدن و نقاشی کردن را یاد گرفت.به محض به پایان رساندن دوره ی متوسطه در والنسیا به قصد نام نویسی در رشته بوم شناسی به پاریس رفت اما به زودی فهمید که علاقه ای به آن ندارد او به والنسیا باز گشت ودر دانشکده تکنیکهای ساختمانی والنسیا ثبت نام کردو تحقیقات و تالیف هایی نیز در این دانشکده داشت.پس از پایان تحصیلات معماری در 1975 برای تحصیل در رشته ی مهندسی عمران وارد موسسه فنی فدراسیون در زوریخ شد. در ۱۹۸۱ پس از اتمام تز دکترای رشته مهندسی سازه تحت عنوان «چین خوردگی قاب‌های سه بعدی» فعالیت‌های معماری و مهندسی خود را آغاز کرد.

پس از به پایان رساندن تحصیلاتش او شروع به پذیرفتن پروژه های کوچک مانند طراحی سقف برای کتابخانه ها یا بالکن برای اقامتگاه های خصوصی کرد. اولین پیشنهاد موفقیت آمیز او در سال ۱۹۸۳ طراحی و ساخت راه آهن در زوریخ شهری که او اولین دفتر خود را در آنجا تاسیس کرد بود.

کالاتروا این بومی اهل والنسیای اسپانیا ،کسی است که با گذشته غنی معماری قرون وسطی ای که به او به ارث رسیده ، در واقع آموزاننده رسمی آن دوران می باشد . او در زمان نوجوانی وقتی که اسپانیا در دیکتاتوری به سر می برد برای آسایش از محدودیت سفر کرد و این مسئله به او اجازه داد که مطالعاتش را در پاریس و سوئیس همچون یک بورسیه ادامه دهد . او فوق لیسانس و دکتری خود را از ETH زوریخ دریافت کرد.

در ۱۹۸۴ کالاتراوا طراحی و ساخت پل باخ درودا در بارسلونا را شروع کرد. این سرآغازی برای پروژه های پلها بود که او را به شهرتی جهانی رساند از جمله شاهکارهای او در پل سازی ، پل زیبای آلامیلو در سال ۱۹۹۲ و پل بیلبائو در سال ۱۹۹۷ و پل آلامدا در سال ۱۹۹۵ می باشد .

پل باخ درودا در بارسلونا

پل آلامیلو در اسپانیا

پل بیلبائو

تاسیس دومین دفتر وی در پاریس در سال ۱۹۸۹ همزمان با طراحی ایستگاه فرودگاه لیون بود که در سال ۱۹۹۴ تکمیل و به بهره برداری رسید دفتر او در والنسیا در سال ۱۹۹۱ با شروع کار برروی شهرک علم و هنر که یک مجموعه کامل فرهنگی است تاسیس شد.

فرودگاه لیون

شهرک علوم فنون

سانتیاگو کالاتراوا ، شخصیتی که بیشتر به واسطه فعالیتهای معماری اش شهرت یافته است ، به هنر به عنوان انگیزه و محرکی برای خلق آثارش می نگرد . شیفتگی و تمایل وی به هنر در طی سالها را می توان در تعداد مبهوت کننده طراحی ها و مجسمه هایش تا به امروز ، درک کرد .در طی 20 سال گذشته ، وی بیش از 65000 اسکیس و طراحی در آرشیوش جمع آوری کرده است . [ یعنی به طور متوسط روزی 9 شیت طراحی می کرده !! اونم طرح هایی که بدرد آرشیو شدن می خورده !آخر پشتکار و فعالیت ! ]

اسکیس و طراحی کالاتراوا

کالاتراوا بیان می کند که گوناگونی و تنوع در طراحی هایش منعکس کننده اهمیتی است که وی به هر جزء می دهد ، به گونه ای که حتی اندازه و کیفیت کاغذ ، ایجاد کننده یک گفتگو میان خود و طراحی است .کتاب Santiago Calatrava Artworks یا آثار هنری کالاتراوا ، دربرگیرنده حدود ۲۰۰ اسکیس ، آبرنگ و ترسیمات مجسمه هایی می باشد که وی آنها را مبنای طرحهای معماری اش قرار داده است .

کالاتراوا بیان می کند که گوناگونی و تنوع در طراحی هایش منعکس کننده اهمیتی است که وی به هر جزء می دهد ، به گونه ای که حتی اندازه و کیفیت کاغذ ، ایجاد کننده یک گفتگو میان خود و طراحی است .

بسیاری از موضوعات و فرم های ارایه شده توسط او در این سطح ، به مجسمه هایی تبدیل شده اند که منبع الهامی برای پلها ، ایستگاه های قطار ، فرودگاه ها ، موزه ها و حتی میزهای غذاخوری بوده اند .
اسکیسهای اولیه کالاتراوا چندان حال و هوای معماری را ندارند ، تنها در مراحل اصلی طراحیست که واقع گرایی این اسکیس ها نمود می یابد . به هر حال وی از همان ابتدا که به دنبال بیانی هنری است ، نوع تفکر واقع بینی را نیز کنار نمی گذارد .

همچنین کالاتراوا چندین هزار طراحی از بدن انسان دارد که اکثر آنها بدون آنکه از روی مدلی خاص کشیده شده باشند ، تصوری ترسیم شده اند . شیفتگی شدید او به این زمینه در پرتره ها ، پیکرهای فردی و جمعی و پیکره هایی که تکامل یافته و در یک پروسه طراحی معماری دخیل شده اند ، بازتاب می یابد.

تعدادی دیگر از طرحهای وی شامل مجاورتی از مکعب ها و بدن انسان در حالت های مختلف هستند . برجسته ترین این نوع آثار ، تنشی پویاست که در نزدیک شدن پیکر یک دونده و تعدادی مکعب حاصل شده است .

کالاتراوا خود را یک طراح نمی داند .طراحی با کارش آمیخته شده و آنرا راهی دیگر برای کسب پتانسیل ایده هایی بر می شمرد که او را مجذوب می کنند .

میزهای او از پویاترین طرح های مبلمان هستند . تعداد قابل ملاحظه ای از اسکیس ها ، نمونه های اولیه و میزهای ساخته شده وی بر پایه پیکر انسانی است که زانوها ، بازوان و یا سر ، شیشه ای را در بالا تحمل می کنند .این ترسیمات در واقع مجسمه هایی هستند که با سطح صافی که بر روی آنها قرار گرفته تغییر شکل عملکردی یافته اند ، به گونه ای که به جزئی اصلی از کل فرم تبدیل شده اند .

طرح ها و مجسمه های او را می بایست به عنوان کارهایی هنری در اصالت خودیش نگریست . در عین حال ، در اولین گام ها از پروسه خلاقیت کالاتراوا ، آنها یک لابراتوار یا فضایی برای رشد و جهت گیری کانسپت ها شکل می دهند ، تا وسیله ای شود برای روح بخشیدن به افکار و تجزیه وترکیب فرمها . این لابراتوار مخزنی را از ایده های گوناگون فراهم می آورد که از گفتگوی با طبیعت و با فرمهای آشکار در تاریخ هنر و معماری [ ؟ ]ناشی می شود . در اینجا خاطرات گذشته با تصوراتی از دنیای آینده آمیخته می شوند - ترکیبی از علم مهندسی ، ریاضیات ، طراحی به خودی خود و پاسخ سازه بویژه به نیازهای عملکردی.

طرح ها و مجسمه های او را می بایست به عنوان کارهایی هنری در اصالت خودیش نگریست . در عین حال ، در اولین گام ها از پروسه خلاقیت کالاتراوا ، آنها یک لابراتوار یا فضایی برای رشد و جهت گیری کانسپت ها شکل می دهند ، تا وسیله ای شود برای روح بخشیدن به افکار و تجزیه وترکیب فرمها . این لابراتوار مخزنی را از ایده های گوناگون فراهم می آورد که از گفتگوی با طبیعت و با فرمهای آشکار در تاریخ هنر و معماری [ ؟ ]ناشی می شود . در اینجا خاطرات گذشته با تصوراتی از دنیای آینده آمیخته می شوند - ترکیبی از علم مهندسی ، ریاضیات ، طراحی به خودی خود و پاسخ سازه بویژه به نیازهای عملکردی.

کالا تراوا می گوید: گاهی ترکیب های هنری ساده ایجاد می کنم که اگر دوست دارید نام ان را مجسمه بگذارید.

او قبل از ارایه طرح معماری اول مجسمه ای از ان می سازد. او اعتقاد دارد هنر قرن بیستم به ندرت تحت تاثیر مارکسیست قرار گرفته است و معمار هنگام ساخت و ساز احساس ازادی بیشتری می کند. در اصل معمار ریس است و مهندس سازه برای او کار می کند. این معمار رهرو معماران بزرگی چون:نروی-میلارت-تروجا-کاندلا می باشد تا تعادلی بین معیار عملی کار و سرعت در شکل دهی به سازه های جدید باشد. وی مهندسی را هنر امکان پذیر می داند وشکل های جدید را بر اساس دانش فنی که هنوز تکنیکی نشده است جستجو می کند.

یکی دیگر از ویرگی های کارهای کالاتراوا استفاده از عنصر حرکت می باشد که همین علاقه باعث ساخت عناصری از معماری است که باز گوی حس حرکت می باشد .از جمله پل ها و ایستگاه های مترو…

او از اشکال چشم و ابرو در کارهایش به وفور استفاده می کند.و اعتقاد دارد چشم ابزار اصلی معمار است و بر این امر تاکید دارد که به منظور طراحی های شهری باید از سایت استفاده ی بهینه کرد. مثلا برای طراحی ایستگاه هوفن از دایناسور و در ساتولاس از چشم ایده گرفته است.

جوایز اعطا شده به کالاتراوا :

در سال 2004

دکترای افتخاری انستیتو تکنولوژی اسرائیل جایزه طلای دانشگاه معماری شیکاکو

در سال 2003

جایزه طلای دانشگاه سن کارلوس شهر والنسیا جایزه طلای دانشگاه مماری پاریس

در سال 2002

انتخاب بعنوان بهترین طرح برای طراحی و ساخت موزه هنرهای میلواکی توسط مجله Time

اعطای مدال The sir misha black از کالج سلطنتی هنر لندن

جایزه بهترین طراح برای پروژه موزه هنر میلواکی توسط انجمن مهندسین ساختمان ایالات متحده

جایزه لئوناردو داوینچی از SEFI بخاطر کمک برجسته وی به آموزش مهندسی بین المللی

در سال 2001

جایزه Exitos 2000 بخاطر بهترین کار معماری برای موزه علوم والنسیا

جایزه بهترین طرح بخاطر طراحی موزه تاریخ طبیعی امریکا در نیویورک

جایزه اروپا برای طراحی سازه فولادی پل اروپا بر روی رودخانه Loire فرانسه

در سال 2000

دکترای افتخاری معماری از ایتالیا

مهمان افتخاری دولت در شهر مکزیکو سیتی

جایزه2000 Algur بخاطر بهترین طرح هنری برای مدرسه هنر Meadows شهر دالاس

جایزه طلا از Circulo de Bellas Artes والنسیا

و تعداد متعددی جوائز و مدارک از سازمانها و موسسات و دانشگاههای بین المللی بخاطر طرحهای بی نظیر وی

معمار اسپانیائی سانتیاگو کالاتراوا که سازه های شعرگونه اش از موزه هنر میلواکی تا استادیوم المپیک در آتن گسترده و متنوع است از طرف انجمن معماران امریکا روز دوم دسامبر سالجاری میلادی به عنوان برگزیده مدال طلای IAI انتخاب شد.

کالاتروا، معماری که علاوه بر معمار بودنش مهندس سازه نیز هست و شهرتش هم به دلیل پل هایش و هم بناهایش است، شصت و یکمین دریافت کننده مدال طلای AIA است که او را در زمره افرادی چون فرنک لوید رایت و لویی کان قرار می دهد. طرح توسعه سه ساله موزه میلواکی کالاتروا که ظاهری شبیه به سایه بان دارد و همانند پرهای پرنده باز می شود، بازدید کنندگان زیادی را از شیکاگو و اطراف آن به خود جذب کرده است.این طرح، اولین تجربه معماری او در آمریکاست که از مرکز بورس جهانی 2 بیلیون دلاری که معمار تصور می کرد، پیشی گرفته است. بخش خارج از زمین بنا شبیه پرنده ای عظیم الجثه است که در سطح فضای باز فرود آمده است.

کالاتروا پس از اعلام انتخاب شدن به وسیله AIA برای دریافت مدال طلا گفت: من تلاش خواهم کرد که در دوره استراحت و بازنشستگی زندگیم، شایسته این تقدیر باشم.دفتر اصلی او در زوریخ است که شعبه هایی نیز در نیویورک دارد.
مدال طلای AIA به کسانی تعلق می گیرد که تاثیر اساسی بر تئوری یا طرح های معماری گذاشته باشند و کالاتروا به حق در این گروه جای می گیرد، طوری که بناها و پل های او پیروان زیادی در سراسر دنیا پیدا کرده اند. چیزی که امروزه در مجموعه ای به نام کالاتروایزیشن طبقه بندی می شود! شصت ویکمین مدال AIA روز یازدهم فوریه سال 2005در موزه بین المللی واشنگتن دی.سی طی مراسمی به سانتیاگو کالاتراوا اهدا گردید . میلیون ها آمریکایی که بازی های المپیک تابستان گذشته را دنبال می کردند، سقف در حال پروازی را که کالاتروا طراحی کرده بود در استادیوم المپیک دیده اند، اما با این وجود شهروندان شیکاگو شانس بزرگی را برای تجربه جادوی معماری کالاتروا زمانیکه او از شرکت در مسابقه پل های عابر پیاده ساحلی شهر سر باز زد، از دست دادند.

معرفی آثار کالاتراوا

فهرست کارها به ترتیب تاریخ 2003-1979

مطالعات سیم های نگهدارنده پل، 1981-1979

پل ماشین روی آکتا- آلپین، دستنتیس، سوئیس، 1979

تالار اسکواش iba، برلین، آلمان، 1979

پل ماشین روی لتن، روزیخ، سوئیس، 1982

کارخانه اسکوزهاویت، دیلسکورف، سوئیس، 1982

پل راین، دیپولدسوآ، سوئیس، 1982

سایبان خانه تالبرگ، زوریخ، سوئیس، 1983-1983

انبار جکم، مونچولین، سوئیس، 1984-1983

انبار ارنستینگ، کوسفلد، آلمان، 1985-1983

سایبان بومهلف، زوریخ، سوئیس، 1984-1983

ایستگاه راه آهن استادل هوفن، زوریخ، سوئیس، 1990-1983

اداره پست روف کانویی، لوسرن، سوئیس، 1985-1983

خانه سنت فیدن استوپ،سنت گالن، سوئیس، 1985-1983

دبیرستان هولن، هولن، سوئیس، 1988-1983

تالار ایستگاه لوسرن، لوسرن، سوئیس، 1989-1983

مرکز اجتماع بارن مات، سوهر، سوئیس، 1988-1984

اداره دبی، سوهر، سوئیس، 1985-1984

پاویلون نمایشگاه د سد موبیل، زوریخ، سوئیس، 1984

پل عابر پیاده کابلروس، لیرادا، اسپانیا، 1984

پل بچ د رودا (فیلیپ دوم) بارسلون، اسپانیا، 1987-1984

پل عابر پیاده، فلدنوموس پارک و راید، فلونوموس، سوئیس، 1985

سیگنال ترافیک آوند یا دیگونال، بارسلون، اسپانیا، 1986

پل اکتبر، والنسیا، اسپانیا، 1988-1986

مدرسه موسیقی سنت گالن، سنت گالن، سوئیس، 86-1986

تئاتر تابورتلی، باسل، سوئیس، 1987-1986

رودگذر رینانئو، سالزبورگ، اسپانیا، 1986

BCE، گالری و میدان هریتیج، تورنتو، کانادا، 1992-1987

پل عابر پیاده کودری- مسلی- سرتیل-پاریس، فرانسه، 1988-1987

پارسل د تیرز- تیرز، فرانسه، 1987

پل پوندرا، پوندرا، اسپانیا، 1987

ایستگاه زیرزمینی باسرات، بیلبائو، اسپانیا،1987

پل آلمیلو و دره لاکارتوجا، سویل، اسپانیا، 1992-1987

خانه بوچین، ورن لینگن، سوئیس، 1996-1987

خانه بوچن، ورن لینگن، سوئیس، 1996-1987

خانه بوچن، ورن لینگن، سوئیس، 1987-1987

پل عابر پیاده ساسین، فلورانس، ا یتالیا، 1987

مرکز ورزشی پره بابل، ژنو، سوئیس، 1988

پل عابر پیاده لیمچ، زوریخ، ، 1988

پل لوستینیا، ماریدا، اسپانیا، 1991-1988

برج تلویزیون کولسرولا، تپه های کولسرلا، بزارسلونا، اسپانیا، 1988

پل وتیستین، باسل، سوئیس، 1988

پل جنتیل، پاریس، فرانسه، 1988

باغ- رستوران باچانزلی، استدهوسکوایی، رودخانه لیمات، زوریخ، سوئیس، 1988

مرکز سرویسی اورژانس، موسبرگراس، سنت گالن، سوئیس، 1999-1988

پل ماریافلورز، کوردوبا، اسپانیا، 1989

برج ارتباطات مونت جویک، مونت جویک هیلز، بارسلون، اسپانیا، 1992-1989

ایستگاه توقف قطار با همفکویی، زوریخ، سوئیس، 1989

پل عابر پیاده روس، فلولن، سوئیس، 1989

پاویلون کنسرت سوئیس بائو، مرکز نمایشگاه موبا، باسل، سوئیس، 1989-1988

ایستگاه اتوبوس وق طار بوهل، مارکپلاز، سنت گالن، سوئیس، 1966-1989

دانشگاه زوریخ، کتابخانه قانون، رای و زوریخ برگستر، زوریخ، سوئیس، 1989

خانه ی موری کلاستر الدایج، موری، سوئیس، 1989

ایستگاه قطار، فرودگاه لیون، سنت اگزپری، ساتولاس، لیون، فرانسه، 1994-1989

پاویلون معلق کنسرت 91 ch، دریاچه لوسرن، سوئیس، 1989

پل گران ویا، بارسلون، اسپانیا، 1989

پل نئوو آسسوآل پورتو داونداروا، اونداروا، اسپانیا، 1995-1989

پل عابر پیاده لادراسا، ریپول، اسپانیا، 1991-1989

پل عابر پیاده کامپوولنتین، بیلبائو، اسپانیا، 1997-1990

گالری اسپتالفیلدز، لندن، انگلستان، 1990

پل رودخانه شرقی لند، انگلستان، 1990

نئویوپونت سورلاوچیو، کورسیکا، فرانسه، 1990

تئاتر بلوارد کتسل، فریبورگ، سوئیس، 1990

فرودگاه سوندیکا، بیلبائو، اسپانیا، 2000-1990

تالار کنتسرت تنریف،سنتاکروز د تنریف، جزایر قناری، اسپانیا، 2003-1991

استادیوم فوتبال والنسیا، ریجیو کالابریا، ایتالیا، 1991

برج ا رتباطات والنسیا، والنسینا، اسپانیا، 1991

پاویلون کویت، نمایشگاه 92، سویل، اسپانیا، 1992-1991

استادیوم فوتبال سالئو، تاراگونا، اسپانیا، 1991

سیوداد د لاس آرتس دلاس سیناس، والنسیا، اسپانیا، 2000-1991

پل ماشین روی گراند پونت، لیل، فرانسه، 1991

پل آلامدار و ایستگاه زیرزمینی، والنسیا، 1995-1991

کلیسای جامع سنت جان، نیویورک، آمریکا، 1991

پل مدوک سوینگ، برودئوکس، فرانسه، 1991

پل کرونپرنیزن، برلین، آلمان، 1996-1991

ایستگاه راه آهن اسپاندئو، اسپاندئو، برلین، آلمان، 1991

پل قطار کلتراس، برلین، آلمان، 1991

پل اربروئوم، برلین، آلمان، 1996-1991

مجموعه ورزشی جان المپیک، برلین، آلمان،1992

پل عابر پیاده سولفرینو، پاریس، فرانسه، 1992

ایستگاه مدولار زیرزمینی لندن، لندن، انگلستان، 1992

مرکز نمایشگاه تنریف، سنتاکروز تنریف، جزایر قناری، 1995-1992

مرکز ریچ استیچ، برلین، آلمان، 1992

پل سریرا، والنسیا، اسپانیا، 1992

پل لیک، لوسرن، سوئیس، 1992

ماشین سایه، موزه هنر مدرن نیویورک، 1993-1992

مرکز شهری آلکنی، آلکنی، اسپانیا، 1995-1992

پل ارسوند، کپنهاک، دانمارک، 1993

پل ماشین روی ایل فالکن، سری، سوئیس، 1993

پل عابر پیاده ترینیتی، سالفورد، انگلستان، 1995-1993

پل گراندیلا، تنریف، اسپانیا، 1993

پل دلاراد، ژنو، سوئیس، 1993

برج ارتباطات آلینستا، اسپانیا، 1993

پل هاسپیتیال، مورسیا، اسپانیا، 199-1993

برج مراقبت سوندیکا، بیلبائو، اسپانیا، 1996-1993

پاویلون سوت پونیت، نیویورک، آمریکا، 1993

استادیوم هنر هیل، لندن، انگلستان، 1993

ایستگاه اورینت، لیسبون، پرتغال، 1998-1993

پل سنت پل، لندن، انگلستان، 1994

پل عابر پیاده مانریک، مورسیا، اسپانیا، 199-1994

پل عابر پیاده کوی پونیت، بریتسول، انگلستان، 1994

موزه هنر میلواکی، میلواکی، ویسکونسین، آمریکا، 2001-1994

مرکز نمایشگاه، فیگویی، ایتالیا، 1994

استادیوم فوتبال ورلدکاپ، مارسلی، فرانسه، 1995

پل عابر پیاده در خلیج تورتل، ردینگ، آمریکا، 2003-1995

سقف ایستگاه زوریخ، زوریخ، سوئیس، 1995

شهر کل لینار، کوالالامپور، مالزی، 1995

پل بندر پول، پوست مانت، انگلستان، 1995

پل عابر پیاده امبار کمنت رنسانس، بلفورد، انگلستان، 1995

پل ساندسوال، ساندسوال، سوئد، 1995

استادیوم فوتبال بیلبائو، بیلبائو، اسپانیا، 1995

کوارترپونت سول کانال گراند، ونیز، ایتالیا، 1996

استادیوم المپیک جدید، همربای واتر فرانت، استکهلم، سوئد، 1996

کلیسای سال 2000، رم، ایتالیا، 1996

میدان کلیسا، لس آنجلس، آمریکا، 1996

برج سنتی پونیت، لندن، انگلستان، 1996

پل عابر پیاده میمیکوگریگ، تورنتو، کانادا، 1998-1996

پالاسیود لاس آرتس، والنسیا، اسپاینا، 2004-1996

ایستگاه سرویس رست استوپ، ژنو، سوئیس، 1996

ایستگاه راه آن لیج گویلنیز، لیج، بلژیک، 1996

پل اروپا، اورلینز، فرانسه، 2000-1996

پورت دبارسلونا، بارسلون، اسپانیا، 1997

فرودگاه باراجاس، مادرید، اسپانیا، 1997

گالری پالزکلر، سنت گالن، سوئیس، 1999-1997

ایستگاه راه آهن پنسیلوانیا، نیویورک، آمریکا، 1998

پل عابر پیاده لیج، لیج، بلژیک، 2000-1998

پل فرودگاه تورنتو، سباستین، اسپانیا، 2001- 1998

پل ودال روجرز، دالاس، آمریکا، 2006-1998

پنت دلاموجر، بوینس، آیرس، آرژانتین، 2001-1998

پل خیابان مکن و بلک هال پلیس، دولبین، 2003-1998

ویلدبچ استرت، زوریخ، سوئیس، 1999

گالری هنر کودکران، واشینگتن، آمریکا، 199

ترنینگ تروسو، مالمو، سوئد، 2003-1999

پل های هوفدراپ، هلند، 2003-1991

تایمز کپسول، نیویورک، آمریکا، 1999

نو آ پونت سورب ا ریو کاوادو، بارسلوس، پرتغال، 199

پل عابر پیاده پیستویا، ایتالیا، 199

پل روئن، روئن، فرانسه، 199

کروزیه لوز، مانتری، مکزیک، 199

ایستگاه زاراگوزا، زاراگوزا، اسپانیا، 199

خانه مسکونی، فونیکس، آریزونا، آمریکا، 199

ایستگاه لوئن، سنت نیکلاس، بلژیک، 199

موزه ملی هنر رینا، مادرید، ایتالیا، 2000

پونت سول کراتی، کوسنتا، ایتالیا، 2000

پروژه کلیسای جامع اوکلند، اوکلند، کالیفرنیا، آمریکا، 2000

پارکنینگ خانه اپرا، زوریخ، سوئیس، 2000

فرودگاه دالاس فورت ورث: دالاس، آمریکا، 2000

بونیوستا جولاناس، اویدیو، اسپانیا، 2000

دانشگاه ریرسون پلی تکنیک، تورنتو، کانادا، 2000

دارسنا دل پورتو، مرکز شهری، تروجیا، اسپانیا، 2000

کرونهاوس، زوراسکاچ، سوئیس، 2000

استادیوم زوریخ، زوریخ، سوئیس، 2000

موزه مجسمه سازی SMU موئو، دالاس، آمریکا، 2000-2000

سیلاد دلاپروکلانا، والنسیا، اسپانیا، 2000

دانشگاه و تالار ورزشی، ماستریخ، هلند، 2000

موزه آمریکایی تاریخ ملی، نیویورک، 2001

توسعه پل پیاده روی کوین لندینگ، شیکاگو، آمریکا، 2001

استیج ستینگ لاس ترویاناس، والنسیا، اسپانیا، 2001-2001-

مجموعه ورزشی المپیک، آتن یونان، 2004-2001-

پل عابر پیاده آتن، یونان، 2004-2001

ایستگاه مترو و راه آهن نارازیوتسا، آتن، یونان، 2004-2001

خانه ای در قطر، قطر، 2001

پل ویتوریا، فلورانس، ایتالیا، 2002

اپراد سنت ماریا دلافیوره، فلورانس، ایتالیا، 2002

ریگو- امیلیا، بلوگنا، ایتالیا، 2002

استیج، ستینگ اکوبا، رم، ایتالیا، 2002

پل راه آهن لایت (LRT)، 2002

ارکستر سمفونیک آتلانتا، آتلانتا، آمریکا، 2002

نئواسترونا اود فیرونره، فلورانس، ایتالیا، 2002

گرین پونیت لندینگ، نیویورک، آمریکا، 2002

برج در منهتن، نیویورک، آمریکا، 2002

موزه عکس، دوحه، قطر، 2002

مرکز ترمینال جهانی تجاری، نیویورک، آمریکا، 2003

طبقه بندی: سانتیاگو کالاتراوا،
برچسب ها: معماری، سانتیاگو کالاتراوا، معماران بزرگ، معمار، معمار بزرگ، کالاتراوا، سانتیاگو، معمار اسپانیایی، جوایز کالاتراوا، زندگی نامه کالاتراوا، زندگی نامه معماران بزرگ، بیوگرافی کالاتراوا، معرفی آثار کالاتراوا، معرفی آثار کالاتراوا به ترتیب تاریخ،